سلام دوستان عزیز بالاخره از غیبت صغری برگشتم، اما نمی خواستم اینجوری باشه؛
تنها یه دونه پدر بزرگ داشتم که خیلی هم عزیز بود، اما خوب، از پیشمون رفت و دیگه اون را در کنارمون نداریم تا برامون شعر بگه، قصه بگه، دعا کنه و از وجودش احساس آرامش کنیم.خودش را دیگه ندارم، اما یادش را هرگز از قلبم بیرون نمی کنم،هر چند از دست دادنش خیلی برام سخت بود اما مطمئنم که به یه جای خیلی بهتر از این دنیا رفته، امیدوارم که روحش همیشه شاد باشه.
وجود شما دوستای خوب هست که همیشه بهم دلگرمی میده، از همه شما دوستای گلم شادی، زهرا، یاسمن، عاطفه، منیژه، سمانه و آقای دهقانی خیلی خیلی ممنونم.