بدبیاری

تو این روزایی  که امتحانات کنکور نزدیکه،حالا این گل مژه هم شده قوض بالا قوض.والا ما از هرکه شنیدیم گفته:گل مژه یه چیز معمولی هست که دو یا سه روز بیشتر طول نمی کشه و بعد هم خوب می شه.ولی واسه ما که اینطوری نبود.دو هفته گذشته،اما هنوز خوب نشده.خدا نسیب نکنه.با این حال و روز از خونه هم نمیشه بیرون بری.راستش اگه بخوان ما را تنبیه کنن،بدترین راه اینکه یا اینترنت را ازمون بگیرن یا اینکه بگن نباید از خونه بیرون بری.حالا ما را که زمین و زمان و هیچکس و هیج جا حریفمون نشده تو خونه بمونیم،نمی دونم این خانم یا آقای نسبتا محترم گل مژه که بالای چشم چپمون جا خوش کرده چطوری تونسته ما را خونه نشین کنه.چهارشنبه هفته پیش رفتم دکتر.بهم گفت:"هنوز حالا حالاها کار داری".دو بسته قرص و قطره و از این جور چیزها بهم داد و بعد هم قول گرفت که دوشنبه ای که دیروز بود،حتما برم مطب و عمل کنم و تموم بشه بره.یه هفته برام یه ماه گذشت.خدا کنه بد نیاری.فکر کن امروز دوشنبه هست،حالا هم راس ساعتی که ایشون گفتن رفتی مطب.آقای دکتر بعد از معالجه می فرمایند:"سه شنبه شب ساعت 9:45مطب باشین".باور کنین قابلمه آب جوش را ریختن روی سرم.دیگه تحمل نداشتم.یه روز هم یه روز بود که زود تر از خونه برم بیرون. حالا خدا به خیر گردونه و ساعت یه ربع به ده امشب و مطب دکتر و عمل جراحی. حالا از همه اینها بگذریم،اگه امشب زیر این عمل کوچولو در نیومدم،دو تا حالت بیشتر نداره:یا از هیجان اینه که آخرش دارم از دست این گل مژه راحت می شم، یا اینکه دکتره اومده ابرو را درست کنه،زده چشم را کور کرده.